?موصوف وصفت? اسمي را كه همراه آن صفتي آمده باشد «موصوف»…

?موصوف وصفت?

اسمي را كه همراه آن صفتي آمده باشد «موصوف» مي‌گوييم.

?️ موصوف يعني:

«وصف شده» و در جمله‌ي «باد بهاری وزید.»

كلمه‌ي «باد» اسم است و

«بهاری» صفتي است كه درباره‌ي آن توضيح مي‌دهد.

?به ترکیب اسم و صفت، «موصوف و صفت» یا «ترکیب وصفی» می‌گویند.?

?? صفت بيشتر به دنبال
??

اسم مي‌آيد و در اين حال اسم و صفت با

? كسره(-ِ) یا «ی»?

به هم مربوط مي‌شوند.
?‍??‍? مانند:

درختانِ سبز، ناله ی موزون

? موصوف چه مفرد باشد و چه جمع، صفت آن هميشه مفرد مي‌آيد.

??چگونه  موصوف و صفت (ترکیب وصفی) را بشناسيم؟

?️راه اوّل:
اگر «كسره» یا «ی» بين تركيب وصفي (موصوف و صفت) را برداريم و به آخر آن «است» اضافه كنيم، جمله داراي معني است.

بادِ بهاری        باد، بهاری است.
بوی خوش           بو، خوش است.

?️راه دوّم:
به صفت مي‌توانيم «تر» یا «ترين» اضافه كنيم اما به اسم نمي‌شود «تر» یا «ترين» اضافه كرد.

زیبا        زیباتر ، زیباترین («زیبا» صفت است.)

?️راه سوم :
در پایان یک ترکیب «ویرگول» می‌گذاریم و کلمه‌ی دوم را تکرار می‌کنیم و پس از آن فعل «است» را قرار می‌دهیم؛
اگر جمله‌ی حاصل از لحاظ مفهوم درست باشد، آن ترکیب موصوف و صفت است.

ناله‌ی موزون         ناله‌ی موزون، موزون است. (مفهوم جمله درست است پس ترکیب وصفی است.)

باد بهاری       باد بهاری ،بهاری است.

?️راه چهارم :
موصوف معمولا «ی» می‌پذیرد مثلا در ترکیب وصفی «درختِ سبز» می‌توانیم بگوییم «درختی سبز».
باد بهاری بادی بهاری

??دقت ??

ادر ترکیب اضافی، اسمی که پیش از اسم یا ضمیر می‌آید، «ی» نمی‌پذیرد.

مثلا در ترکیب «درختِ باغ» نمی‌توانیم بگوییم «درختی باغ».

??????