۲۳ دی ، زاد روز #سید_محمد_علی_جمالزاده (آغازگرِ سبک…

۲۳ دی ، زاد روز
#سید_محمد_علی_جمالزاده
(آغازگرِ سبک واقع‌گرایی در نثرِ معاصر فارسی و پدرِ داستان‌نویسی) نام و یادش جاودان.

‍ ‍ آقای سیّد محمّدعلی جمالزاده یکی از مردانِ عجیبِ این دوران بود، نه عاری از تناقض. با آنکه نزدیک به تمام عمر خود را در خارج از ایران گذرانده بود، فارسیِ کوچه و بازار را از یاد نبرد، و این نشانه‌ای از هوش و حافظه‌ی سرشار اوست و از این جهت -بی‌آنکه مورد مقایسه‌ای در کار باشد- سعدی را به یاد می‌آورد که او نیز بخش بزرگی از عمرش را در سرزمینهای نافارسی زبان گذراند و با این حال معلّمِ اوّلِ فارسی شد.
تناقضِ دیگر آنکه هم با تاریخ و فرهنگِ ایران آشنا بود و هم گاه‌گاه نیش‌هایی به ایران می‌زد که چندان توجیه‌پذیر نبود.
دو بار در ژنو او را دیدم. دفعه‌ی اوّل در سال ۱۳۴۲ بود که از پاریس به ایران برمی‌گشتم، بخصوص برای دیدنِ جمالزاده راهِ خود را به طرفِ سوئیس گرداندم…
دیدارِ بعدی، حدود بیست و پنج سال بعد، در وضعِ رقّت‌باری صورت گرفت. همه چیز دگرگون شده بود، گوشش سنگین بود و حالتِ پریشان داشت.
این، آخرین دیدار بود. در این موارد همیشه شعرِ رودکی به یاد می‌آید:
کنون زمانه دگر گشت و من دگر گشتم
عصا بیار که وقتِ عصا و انبان بُوَد

آقای جمال‌زاده در نامه‌ای که در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۹۳ برای دکتر مهدی بدیع نوشته است، از تراژدیِ پیریِ خود یاد کرده است:
«حال من تعریف ندارد، همه چیز را فراموش می‌کنم، حتّی کلمات و تواریخ و اسامیِ دوستان را…
من هم رفتنی هستم. اما کی؟ درست نمی‌دانم. صبر دارم و عجله‌ای در میان نیست. از بابتِ ایران و آینده ترس و ناراحتی زیاد ندارم، می‌دانم که درست خواهد شد…»

#روزها_جلد‌چهارم

☃️☃️❄️❄️