‍ برای ایران اسلامی عزیزم خدا داند که در اوج ارادت وطن را…

‍ برای ایران اسلامی عزیزم

خدا داند که در اوج ارادت
وطن را از بن جان دوست دارم
چگونه از خیال من شود پاک
که عشقش در رگ و در پوست دارم

به چشم من جز این نقشی ندارد:
وطن؛ ترکیبی از احساس و ایمان
بنای محکم عشقی که برپاست،
نمی‌سازد مرا از آن پشیمان

دلم گر زینت اسلام دارد،
به لوح سینه باشد نام ایران
خراب ِ حال خوش در این دعایم :
که آبادی بود فرجام ایران

اگر فردوسی ایران پرستی،
به پای شاهنامه رنج برده‌است
دگر در این هزاره هیچ محمود
نمی‌گوید که این فرهنگ مرده‌است

نه تنها بایزید و پیر مهنه
چو هجویری همه شیخ تمام اند
صدوق و فیض و صدرا و بهایی
نماد فقه و عرفان و کلام اند

به یمن عشق و عرفان، حال این ملک
سراسر جز مقام معنوی نیست
میان بوستان این گلستان
نسیمی خوش چو عطر مثنوی نیست

کسی که بهر خاک و باور خویش
فداکاری و ایثار است کارش
همیشه جان به کف باشد به تاریخ
سلیمانی است نامش یا که آرش

شکسته چنگ و پا و دام دشمن
به دست قهرمان مردان گمنام
نیاورده به چنگ خویش این خاک
نه چنگیز و نه تیمور و نه صدام

دهان شوم آنان که به این پاک
نظر دارند پر خاک و لجن باد
دعاگوی وطن با لطف ایزد
گلاب و قند و گل طعم دهن باد

زبان فارسی شهد است و شکر
که شوری در سخن گستردن انداخت
بنای فکر و فرهنگش به پا باد
کسی که از شرف با این زبان ساخت

#دکتر_عبدالرضا_مدرس‌_زاده

٩آذر ١٣٩٩
??

@bare30p