به هر ألفي، الِف قدّي بر آيد رسم و راهِ طبيعت، اين گونه…

به هر ألفي، الِف قدّي بر آيد
رسم و راهِ طبيعت، اين گونه است كه مادرِ زمانه، در زادن و پروردنِ دُردانه هاي خود، گشاده دست نيست.
عمرها و سَده ها و بسيار روزگاران بايد سپري شود تا گوهري يكتا، بزرگي بي مانند، دريادلي روشن ضمير، سربرآورد و به پيرامونيان، گرمي و روشني ببخشد؛ بدان سان كه سنايي غزنوي مي گويد:
“هر خَسی از رنگ گفتاری، بدین ره، کی رسد؟/
درد باید عمر سوز و مرد باید گام زن//
سالها باید که تا یک سنگ اصلی ز آفتاب/
لعل گردد در بدخشان یا عقیق اندر یَمن//
ماهها باید که تا یک پنبه دانه، ز آب و خاک/
شاهدی را حُلّه گردد یا شهیدی را کفن//
روزها باید که تا یک مُشت پشم از پشتِ میش/
زاهدی را خِرقه گردد یا حماری را رَسن//
عمرها باید که تا یک کودکی از روی طبع/
عالِمی گردد نکو یا شاعری شیرین سخن/
قرنها باید که تا از پشتِ آدمً، نطفه‌ای/
بوالوفای کُرد گردد یا شود ویسِ قَرَن”.

دکتر فریدون اکبری شلدره🙏