یک نگاه نو «ثَبات خویش» یا «اِثبات دگراندیش»؟! آن جا که…

یک نگاه نو

«ثَبات خویش» یا «اِثبات دگراندیش»؟!

آن جا که «نور تفرُّس» بر «تنور تقدُّس» نمی تابد،

آن تنور «نانی می پزد»،که هر «جانی را می گزد»

و آن نه «سور دل افروز»،که «سانسور جانسوز»است!

«تقدُّس زایی» به «تفرُّس زدایی» می انجامد،

و امری «هتّاک» و «خطرناک» می شود!

«خودمقدّس پنداری»،«ریشۀ بیداری» را می خشکاند.

اگر به هر «پدیده» و «آفریده» رنگ تقدُّس بدهیم،

از آن پس «نقل به جای عقل» می نشیند و «عَقد به جای نقد»!

سانسور از «من،آزادی» را و از «میهن،آبادی» را می گیرد!

«شعور» را هرگز نمی توان «سانسور» کرد،

بویژه شعورِ مردمی که «کتاب می خوانند» و «راز آفتاب را می دانند».

مقدَّس تنها خود را «برحق» و مخالفان را «احمق» می پندارد

بنابراین با «شمشیر سانسور» ،گلویِ «بشیر شعور» را می بُرّد!

مقدّس از «باورِ خود بُتواره» و از «نارۀ خویش مَناره» می سازد.

او از «گفتگو می هراسد» و تنها «های و هو را می شناسد»!

اگر گاهی به گفتگو بنشیند،هدفش «ثَبات خویش» است،نه «اِثبات دگراندیش»!

بیاییم بر «آستانۀ تحمُّل» و «پیمانۀ تامُّل» «بیفزاییم»

و«ظرفیّت فکر» را با «ظرافت ذکر» «بیاراییم»!

#شفیعی_مطهر
??????????????

تفرُّس: به فراست دریافتن،با زیرکی چیزی را فهمیدن

عَقد: بستن ،گره زدن

بشیر:مژده دهنده،بشارت دهنده

ناره: زبانۀ ترازو یا قپّان

ظرافت: زیرکی،نکته سنجی،خوش طبعی

ذکر: یادکردن،برزبان آوردن

??